Waar ik bitch op alles

De terreur van veertienjarige fietsers en het middelbaar onderwijs

Door McGryphon op zaterdag 5 april 2014 02:19 - Reacties (89)
Categorie: Rants, Views: 9.327

U kent ze allemaal. De fietsende middelbaar scholieren die menen dat het onveilig is om met minder dan vier man naast elkaar te fietsen, en dat andere weggebruikers oliedom zijn als ze niet begrijpen dat de gehele breedte van het fietspad of, Thor verhoede, de ventweg hun en enkel hun toekomt. Het ras dat voornamelijk functioneert op energydrink van 29 cent per blikje en frikandelbroodjes.

Mijn geduld met deze bevolkingsgroep begint enigszins op te raken. Niet enkel vanwege hun gedrag op het fietspad, wat an sich al voldoende reden zou zijn om de generatiekloof wat letterlijker te introduceren. Deze los samenhangende collectie excuses voor het menselijk ras is echter altijd en overal aanzienlijk vervelender dan ik me herinner ooit te zijn geweest; en ik was altijd, zacht gezegd, een agressief kutkind.

Laat ik dan maar beginnen met een, dit keer ietwat minder uitgebreide, anekdote. Vandaag is me namelijk, op het fietspad overigens, toch echt iets belachelijks overkomen. Dit is overigens een citaat uit een besloten forumdeel, sommigen van jullie hebben de volgende paragraaf waarschijnlijk al gelezen.

Ik fiets elke vrijdag van Eindhoven naar Heeswijk, om in het weekend bij mijn ouders te zijn. Het gezeik begint natuurlijk al meteen in Eindhoven; blijkbaar betekent dat er brede fietspaden liggen dat je met zes man naast elkaar moet fietsen op wandeltempo, om vervolgens _niks_ uit te wijken voor anderen en een grote bek op te zetten tegen eenieder die passeert. Fine, ik ram m'n fiets dan wel even door de berm of over de stoep, situatie permitterende natuurlijk. Wat een gescheld ik dan naar mijn hoofd krijg af en toe gaat echt alle perken te buiten.
Afijn, dan ben je Eindhoven uit, en rijd je over een ventweg naast de Eindhovenseweg richting Son. Gewoon standaard klinkerweg, oh, laten we daar dan met acht man naast elkaar gaan fietsen |:(
Sint Oedenrode valt dan nog wel mee, maar dan moet je door naar Schijndel. In Schijndel staat een vrij grote middelbare school, waar veel volk uit Rooi heen gaat. Prima, doe je ding, maar... Ga dan niet met drie of vier naast elkaar op het verkeerde fietspad rijden. Vandaag heb ik er nog eentje uit noodzaak van zijn fiets gereden. Noodzaak? Ja.
Ik kwam, aan de goede kant van de weg, over het fietspad aangereden. Ik zag drie mennekes van een jaar of veertien tegemoet komen, en zij zagen mij duidelijk ook. Rechts van het fietspad stonden er bomen nog geen 30 cm van het asfalt af, dus door de berm raggen was voor mij geen optie. Ik ben zo ver mogelijk naar rechts gaan fietsen.
Meneer wilde blijkbaar chicken spelen en ging zelfs steeds meer naar (zijn) links rijden: recht op me af dus. Chicken? Is goed, wedden dat ik dat win. Meneer probeerde nog net de berm in uit te wijken, maar had niet genoeg ruimte en zijn schouder raakte de mijne. Ik zou natuurlijk mezelf niet zijn als ik extra had meegegeven: ik heb net voldoende extra geduwd met m'n schouder dat ik niet uit balans zou raken en er niet nog een zou raken. Menneke vloog vrij enthousiast van z'n fiets zo de sloot in. Meteen hoorde ik enkele doodsbedreigingen aan mijn adres; toen ik ben gestopt en heel rustig doch chagrijnig op ze af begon te lopen konden ze ineens wŤl tempo maken...
Ik zal vast niet 100% goed gezeten hebben, maar ik heb absoluut geen spijt van wat ik gedaan heb. Die arrogante scholiertjes die niet kunnen fietsen en niet eens alleen zich niet aanpassen aan het verkeer, maar actief anderen gaan zitten hinderen... Van mij mogen die best gedeporteerd worden. Wat voor paspoort ze ook hebben.

Dus. Dit gedrag hangt me al langer de keel uit, en vandaag heeft dit een dieptepunt bereikt waar de Marianentrog zich over zou verbazen. But wait, there's more! Ja? Ja. Echt, nog een illustrerende anekdote? Why not.

Vorige week liep ik namelijk naar de Jumbo vlakbij mijn huis (Jumbo Pagelaan, Eindhoven), en ik heb bijna de gehele weg mogen genieten van het schitterende schouwspel dat havo anno 2014 kennelijk betekent.

Laat ik de situatie schetsen. Ik loop over de stoep aan de linkerkant van de weg, en aan de rechterkant van de weg fietsen een groepje van vijf jongens en een meisje ongeveer 5 meter voor me. Blijvend 5 meter, gezien ze zich letterlijk in wandeltempo weten voort te bewegen. Ongeveer 10 meter daar achter rijden twee meisjes en een wat dikkige jongen in ongeveer hetzelfde tempo. De voorste groep lijkt zijn best te doen om continu zichzelf te overschreeuwen, in een mijn taalcentra onwaardige verkrachting van het Brabantse dialect. Het klonk een beetje alsof iemand gebrekkig Nederlands heeft geleerd, en vervolgens door een zelfbenoemd taalkundige die enkel twee New Kids-sketches heeft gezien hem heeft laten uitleggen hoe dat dialect zou moeten klinken. Het meisje uit deze groep, die ik in mijn hoofd al Priscilla begon te noemen, leek haar best te doen om zo veel mogelijk vloekwoorden in een enkele zin te passen.

De groep daarachter was nauwelijks te verstaan, maar leek het te hebben over een TV-serie. Deze gedroegen zich zoals ik op die leeftijd met mijn vrienden van school ook deed: gewoon wat praten op weg naar junkfood, en af en toe hartelijk lachen om een grap ten koste van een groepslid.

Enkele beledigingen werden mij door de voorste groep naar het hoofd geslingerd, maar toen bleek dat ik daar niet op reageerde hield dat al snel op.

Aangekomen bij de parkeerplaats, fietsenrekken en ingang van het gebouw konden de twee groepen elkaar namelijk niet meer negeren. Nou ja, het eerste groepje bleek het nodig te vinden collectief beledigingen te gaan schreeuwen naar het tweede groepje. Kennelijk had ik net een groepje pesters en een paar pestobjecten getroffen.

De eerder genoemde wat dikkige jongen nam het echter op voor de twee meisjes die hem vergezelden. Hij liep wat meer op ze af en begon te dreigen dat hij zich niet zou inhouden als ze te ver gingen.

Vervolgens liepen er vier jongens uit de eerste groep op hem af, met vrij duidelijke agressieve intenties. Ik had geen trek om hier direct te interveniŽren, maar maakte op dat moment wel mijn aanwezigheid kenbaar door eens te hoesten en achterover leunend tegen een muur een sigaret aan te steken.

Hierna gingen de jongens toch maar over tot een volgende vloedgolf van ongeÔnspireerd grof taalgebruik, waarop de twee dames die er met de 'dappere jongen' waren hem ervan hebben overtuigd dat het beter was gewoon maar ergens anders heen te gaan.


Dit gedrag, wat ik op die leeftijd nooit heb gezien, baart mij zorgen. Ik weet niet of het is omdat ik uit een klein dorp kom of omdat nieuwe ouders na pakweg 1995 spontaan 30 IQ-punten zijn kwijtgeraakt, maar ik word er toch ontzettend moedeloos van als ik dit zie. De jeugd is onze toekomst, zeggen ze dan.

Hoe is dit gedrag te verklaren? Bestaat de havo-laag van het Lorentz-Casimir enkel uit kinderen van wie de ouders zijn gescheiden of de gezinssituatie anderszins naar de tyf is? Of is dit de norm tegenwoordig?

Ik denk dat het probleem hier met name ligt bij twee theorieŽn die veel ouders en leerkrachten lijken aan te (hebben ge-) houden, evenals zelfs een deel van de psychologen: Mensen met meer zelfvertrouwen presteren beter, dus mensen gaan beter presteren als je ze zelfvertrouwen aanpraat. En positief zijn over prestaties werkt beter dan het afstraffen van fouten.

Meer zelfvertrouwen? In sommige gevallen zal dit zeker helpen, maar dat zijn uitzonderlijke gevallen: zo zat er een ontzettend intelligente meid bij mij in de klas op de middelbare school, die altijd iedereen wilde helpen tijdens de les en daar ook goed in was, maar vanwege faalangst volledig dichtklapte bij toetsen. Mij lijkt het logischer dat mensen die meer presteren logischerwijs vanzelf meer zelfvertrouwen krijgen, maar hey.

Positive reinforcement? Sure, dat kan ontzettend goed werken, maar Ťcht leren doe je van je fouten. En niet alleen van je fouten, maar ook van de consequenties die die fouten hebben. Als ik thuiskwam met een 9 voor Natuurkunde en een 4 voor Frans, dan kreeg ik een complimentje voor mijn Natuurkunde maar werd er ook direct een uitbrander gegeven en een oplossing gezocht voor het lage punt. En dat tweede heeft toch zeer zeker meer effect op mijn ontwikkeling, en in positieve zin, gehad dan het eerste.

En het gevolg van de combinatie van deze twee overgesimplificeerde en dus incorrecte theorieŽn? Er loopt nu een hele generatie rond van kinderen die altijd complimentjes hebben gehad voor alles dat ze niet compleet verstierd hebben, en tegen wie iedereen altijd maar moet zeggen hoe goed ze overal in zijn, want dat is goed voor hun zelfvertrouwen. En wat krijg je dan?
Juist: narcistische arrogante kinderen met weinig daadwerkelijke vaardigheden, die menen dat alles hun toekomt en de rest van de wereld zich daar maar naar te schikken heeft.

Dit probleem is overigens niet voorbehouden aan stadsjeugd van een jaar of veertien, uiteraard. Ik denk dat het probleem ook eerder bij de opvoeding ligt dan bij de kinderen zelf, en dit zowel door de ouders zelf als de mate waarin de opvoeding vanuit scholen vermindert. Deels door de visie en maatregelen van het Rijk, deels omdat ouders tegenwoordig een veel grotere mond hebben tegen docenten. Dit is echter iets waar ik niet genoeg onderzoek naar heb gedaan om er echt iets zinnigs over te schrijven.

Kortom, hoewel de opvoeding van allochtone jeugd momenteel enorm in opspraak is, constateer ik exact hetzelfde bij autochtone jeugd. Op een andere manier, maar de halfzachte aanpak van zelfvertrouwen inspreken en prijzen voor prestaties, hoe mager dan ook? Er is ťťn ding dat deze kinderen allemaal nodig hebben, en dat is een flinke trap onder hun hol.

En om het in de termen te verwoorden die verschillende van deze ouders waarschijnlijk beter begrijpen: Willen we meer of minder arrogante kutkinderen?

Waanbeelden of hoe ergerlijk mensen kunnen zijn

Door McGryphon op vrijdag 21 maart 2014 22:31 - Reacties (25)
Categorie: Rants, Views: 5.881

Waanbeelden. Ze zijn er in alle soorten en maten.
Zoals het aanvallen van windmolens omdat je denkt dat het reuzen zijn. Gillend wegrennen van een tuinslang, want dat is een tentakel uit de duistere diepten van het onbekende. Spastisch over de grond rollen om de imaginaire doch alomtegenwoordige beestjes af te schudden.

Of bijvoorbeeld het idee dat meer dan 200 kilo wegen je een beter mens maakt dat een voorkeursbehandeling verdient.

Ik zal eens even op die laatste in gaan, gezien het me steeds vaker op begint te vallen.
Sommigen van jullie zijn misschien bekend met /r/fatpeoplestories. Een subreddit waarin mensen hun verhalen, waar gebeurd of verzonnen, over mensen met "fatlogic" met elkaar delen. Enkele maanden geleden kwam ik daar eens per ongeluk terecht, en ben eens wat gaan lezen. Bij veel van die verhalen had ik moeite te geloven dat er Ťcht zulke mensen bestaan, maar het tegendeel is waar.

Ik kwam vorige week voor het eerst dinds anderhalf jaar binnen bij een McDonalds; ik had net 15 km geskeelerd en wilde wat drinken. Ik stond daar dus in de rij om een kleine beker cola te bestellen, en alles viel eigenlijk wel mee. Totdat er een man binnen kwam die minimaal 170 kg gewogen moet hebben. Een ware symfonie van reuzel en lichaamsgeur. Na welhaast mijn maaginhoud daar ter plekke over de vloer te verspreiden besloot ik me weer om te draaien, en even later was ik aan de beurt. Ik pleurde bijna om toen ik echter ineens een gebulder van jewelste achter me hoorde.

WAAROM WORDT DIE ANOREXIAPATIENT VOORGELATEN ALS HET DUIDELIJK IS DAT MIJN BLOEDSUIKER LAAG IS! IK HEB DIABETES EN IK VAL DADELIJK FLAUW!

Wauw. Even voor de duidelijkheid, ondanks het feit dat ik in enkele jaren meer dan 30 kilo gewicht ben kwijtgeraakt ben ik nog steeds 86 kilo aan Brabo. En dat zit niet allemaal in spiermassa; ik ben nog steeds zeker niet mager. Sterker nog, dit is de eerste keer sinds groep 2 dat iemand me beschuldigt van ondergewicht.

Meer nog viel mijn mond open van verbazing toen ik, aan een tafeltje zittend, hoorde wat deze apotheose van obesitas en slechte manieren bestelde. Meneer heeft het volgende besteld, enkel voor zichzelf, I shit you not:
-1 groot Big Tasty menu, met cola.
-1 groot Big Mac menu, met cola.
-2 Chicken Sensations
-2 grote bananenmilkshakes
-2 maal McFlurry Stroopwafel
-2 maal McFlurry KitKat
-3 maal Triple Chocolate Chip Cookie

Dit bij elkaar is net iets meer dan 7000 kcal, wat mij er stevig aan doet twijfelen dat deze man zo zwaar is vanwege zijn suikerziekte. Of dat ŗl dat eten nodig is voor een suikerdipje.

Helaas zie ik dit gedrag tegenwoordig te vaak. De verhalen die ik er uit eigen ervaring mee heb allemaal hier neerpennen gaat geheid RSI opleveren, dus dat wordt jullie bespaard; dit is enkel het meest recente voorbeeld. Er schijnt een zekere trend te zijn naar dat mensen alles als hun recht beschouwen, en besluiten dat als andere mensen dat niet zien het volledig normaal is om ontzettend arrogant en onbeschoft tegen ze te doen.

Ik accepteer dit inmiddels niet meer. Mensen die zich zo tegen mij gedragen om zich vervolgens achter zulke belachelijke excuses te verschuilen krijgen tegenwoordig een realitycheck en/of verbaal geweld over zich heen. En daar schaam ik me helemaal niet voor.

BacteriŽn zijn fucking eng. Ofzo.

Door McGryphon op zondag 16 februari 2014 17:15 - Reacties (46)
Categorie: Rants, Views: 6.635

Ik zag net een reclame.
"Deze jongen raakt Ťcht alles aan!"
Vrij logisch, de jongen in kwestie is een jaar of 8 oud, en speelt wonder boven wonder buiten in plaats van met een iPad. Zoals het hoort, een beetje vies worden is helemaal niet erg, en is goed voor je weerstand.
"Behalve de Dettol No Touch!"
Voila. De meest belachelijke uitvinding van de laatste jaren. Een zeepdispenser die je niet hoeft aan te raken, want er zouden toch wel eens bacteriŽn op de knop kunnen zitten, welk een afschuwelijk vooruitzicht. En natuurlijk kan geen enkel huishouden met kinderen zonder een gigantische unit antibacteriŽle zeep, want wie zou dat zijn kind nou aandoen? Kinderen moet je toch beschermen tegen alles en iedereen, want ze zijn toch zo kwetsbaar en waardevol.

De hele commercial vertegenwoordigt een groot deel van wat er mis is aan hoe het merendeel van de kinderen tegenwoordig wordt opgevoed. Buiten spelen? Nee joh, dan worden ze vies, en moe, en misschien vatten ze wel kou, en er zitten overal gemene andere kinderen die jouw spruit pesten tot ie suÔcidaal wordt.

Come on people. Dat je je kinderen niet een oorlogsgebied in stuurt is vrij logisch, maar sla niet zo enorm door in het altijd maar willen beschermen van je kind tegen alles. Een kind dat zijn gehele jeugd tegen alle _mogelijk_ schadelijke invloeden van buitenaf wordt beschermd? Zodra die daadwerkelijk in de maatschappij moet participeren en buiten moet komen wordt dat helemaal niks.

"Vroeger" werden we gewoon buiten geschopt als we zeiden ons te vervelen. Ga maar naar de speeltuin, of een boomhut bouwen, of whatever the fuck you want to do. Kwam ik wel eens vies thuis? Ik kwam zeer zelden schoon thuis. Heb ik daar onder geleden? Ik zou zeggen absoluut niet.

Nu heb ik 2 jaar op de TU/e rondgelopen en doe ik tegenwoordig werktuigbouwkunde op het HBO. Er is een heel duidelijke tweedeling te zien tussen de kinderen die van jongs af aan al hele dagen binnen zitten met een TV/computer/spelcomputer/andere elektronica en de kinderen die, zoals het m.i. hoort, vroeger veel buiten hebben gespeeld, gebouwd, noem maar op. Meer dan tweederde van mijn klasgenoten heeft al hulp nodig bij het in elkaar zetten van meubilair van de ikea, en het overgrote deel heeft een conditie van niks, om nog niet te beginnen over de fysieke kracht, of beter gezegd de afwezigheid daarvan.

Tevens is van de binnenzittende groep doorgaans de vriendengroep kleiner, evenals dat deze mensen vaak veel verlegener zijn en daardoor ook moeilijker contact vinden met andere mensen, zowel op persoonlijk als op professioneel vlak.

Natuurlijk, dit gaat zeker niet voor alle gevallen op, en lang niet iedereen die wel veel buiten bezig is geweest in zijn/haar jeugd is daadwerkelijk sociaal beter ontwikkeld en sterker. Wel zijn er heel duidelijke trends in te zien, en ik vraag me eigenlijk af waarom ouders dat zelf niet inzien.

Nog duidelijker zie ik het verschil als ik leiding geef bij Jong Nederland. Elke idioot kan daar precies de kinderen er uit pikken die bijna nooit iets doet zonder een stuk elektronica in de hand; deze kinderen durven nauwelijks te praten, zijn enorm veel eerder moe bij spelletjes of sporten, en daarbovenop enorm veel recalcitranter wanneer ze niet hun zin krijgen. Van thuis zijn ze immers gewend dat als ze zich vervelen, of iets niet leuk vinden, dat hun een tablet in de handen wordt geschoven en de ouders weer hun eigen ding gaan doen.

Ik snap dit echt niet. Waarom moet tegenwoordig alles opgelost worden met honderden euro's aan elektronica, die in de meeste gevallen nagenoeg elk jaar vervangen wordt, waar er vroeger Łberhaupt geen probleem was?

Ik ben dan wel een tweaker, maar de afhankelijkheid van moderne nutteloze technologie? Daar schrik ik van.